مىبايد واقع سازد اجراء كند اين كلام بسيار بعيد است چون متصدّى لعان بايد قطع و جزم به انتفاء فعل و نسبتى كه قاذف داده داشته باشد در حالى كه چنين قطع و جزمى از وارث مستحيل و غير ممكن مىباشد . و اگر هم بخواهد آن را بر نفى علم واقع سازد اين نحو از اجزاء صيغه موجب تغيّر صورتى است كه شرعا نقل گرديده . و از همه اين تقريرات و استدلالات كه بگذريم بايد گفت : ارث بواسطه موت زوجه استقرار پيدا كرده پس وجهى ندارد لعانى كه بعد از استقرار مىخواهد واقع شود آن را اسقاط نمايد . قوله : و لا ينتفى الارث بلعانه بعد الموت : ضمير در [ لعانه ] به زوج راجعست . قوله : كما لا ينتفى الزّوجيّة بلعانه قبله : ضمير در [ بلعانه ] به زوج و در [ قبله ] به موت زوجه راجعست . قوله : رواية ابى بصير عن الصّادق عليه السّلام : روايت مذكور را مرحوم شيخ در تهذيب طبع جديد ج 8 ص 190 به اين شرح نقل فرموده است : ابو بصير از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام فى رجل قذف امرأته و هى فى قرية من القرى فقال السّلطان : مالى بهذا علم عليكم بالكوفة ، فجائت الى القاضى لتلاعن ، فماتت قبل ان يتلاعنا ، فقالوا هولاء لا ميراث لك . فقال ابو عبد اللّه عليه السّلم : ان قام رجل من اهلها مقامها فلا عنه فلا ميراث له و ان ابى احد من اوليائها ان يقوم مقامها اخذ الميراث زوجها .